Discover Thainess

HOMA TRAVEL & TOURS

تایلند را اغلب با نام سرزمین لبخند می شناسند زیرا مردم آن تقریبا همیشه در هر موقعیتی لبخند بر لب دارند. در تایلند معمولا با چسباندن دو کف دست به یکدیگر در مقابل سینه، به دیگران سلام می کنند که این حرکت وای Wai نامیده می شود. اگر یک تایلندی در مقابل شما چنین حرکتی کرد، بهتر است که آن را بی پاسخ نگذارید. مردم این کشور همانند بسیاری از فرهنگ های آسیایی، احترام بسیاری برای اجداد خود قایل هستند و در واقع یکی از مهم ترین جنبه های فرهنگ آنهاست به طوری که برای احترام به بزرگترهای خود، در مقابل آنها خم می شوند. افراد مسن تر نیز همیشه در تصمیمات یا مراسم خانوادگی نقش اول را دارند. تایلندی ها بسیار میهمان نواز هستند اما در عین حال فاصله طبقاتی برای آنها مهم است. آنها انسان هایی صبور و اهل مدارا بوده و از رفتارهای تند و توهین آمیز دوری می کنند. تابوهای آنها نیز بیشتر در زمینه مذهب و سلطنت است و بنابراین گردشگران نباید حرکت یا بیان اهانت آمیزی به خاندان سلطنتی یا مذاهب داشته باشند. هنگام بازدید از معابد یا کاخ پادشاهی، گردشگران باید لباس مناسب و نسبتا پوشیده ای به تن داشته و پیش از ورود کفش ها را از پا درآورند. دست زدن به سر افراد یا اشاره با پا به چیزی، در این کشور بسیار بد شمرده می شود زیرا تایلندی ها سر را مقدس ترین و پا را پست ترین بخش بدن می دانند. کتاب ها از جمله اشیای پرارزش برای آنها به شمار می روند بنابراین نباید آنها را روی میز سر داده یا روی زمین قرار داد. تایلندی ها همگی علاوه بر نام اصلی خود، دارای نام غیررسمی و معمولا کوتاهی نیز هستند که با آن یکدیگر را صدا می زنند. در این کشور پیش از نام بزرگترها عنوان Pee و برای کوچکترها عنوان Nong را به کار می برند. گردشگران می توانند از عنوان Khun نیز برای خطاب بزرگترها استفاده کنند.

رنگ های نمادین

در کشور تایلند، رنگ های مختلف نشانگر روزهای هفته هستند. زرد رنگ روز دوشنبه است و از جایی که پادشاه کنونی در این روز متولد شده است، رنگ زرد نیز رنگ سلطنتی است و وجود پرچم هایی به این رنگ در سراسر کشور، نشانگر حمایت گسترده تایلندی ها از پادشاهی است. پس از سال 2006 که شصتمین سالگرد سلطنت پادشاه تایلند را در این کشور جشن گرفتند، بیشتر مردم در روز دوشنبه لباس زرد بر تن می کردند تا وفاداری و احترام خود را نسبت به پادشاه نشان دهند. در جریان کودتای سال 2006 نیز سربازان به اسلحه خود روبان زردی بسته بودند تا نشان دهند با احترام تمام به پادشاه خود در این کودتای آرام شرکت کردند. از سال 2010 به دلیل مسائل سیاسی و ایجاد دو جبهه زرد و قرمز در این کشور، این رسم دیگر رعایت نمیشود تا حمایت از پادشاه به معنای حمایت از گروه خاصی تلقی نشود.

ازدواج

در تایلند دو شیوه متفاوت برای ازدواج وجود دارند، یکی مراسم آیین بودایی که در واقع شیوه سنتی تایلندی بوده و دارای تشریفات مختلف و خاصی است که مرحله به مرحله اجرا می شوند. دیگری شیوه رسمی ثبت ازدواج است که معمولا با جشن عروسی همراه است . بسیاری از دختران تایلندی و به ویژه والدین آنها مایلند که برای پیروی از اعتقادات آیین خود از شیوه سنتی ازدواج استفاده کنند، هرچند این شیوه از لحاظ قانونی معتبر نیست و حتما باید به ثبت نیز برسد. شیوه رسمی ازدواج بسیار ساده است و با ارایه مدارک به اداره ثبت، پس از مدت کوتاهی سند ازدواج به زوج ها داده می شود اما در مقایسه با آن، انجام آیین بودایی پیچیده و طولانی است: در شیوه سنتی ازدواج ابتدا زوج ها با دادن طلا از طرف داماد به عروس نامزد می شوند که در این مراسم والدین، دوستان و آشنایان حضور دارند. این طلا معمولا در قالب زینت آلات داده می شود و وزن آن باید حداقل 2 بات طلا باشد (واحد اندازه گیری وزن طلا بات و هر بات معادل 15.2 گرم است). رسم دادن شیربها به خانواده عروس در سنت تایلندی نیز وجود دارد و دلیل آن نیز برای تامین وتحکیم وضعیت مالی و اجتماعی عروس پس از ازدواج است که پایین تر از سطح زندگی او پیش از ازدواج نباشد. این مبلغ با توجه به وضعیت مالی داماد و ارزش های عروس بین 50 تا 250 هزار بات تعیین می شود و گاهی برای ازدواج مجدد عروس حذف می شود. در روز ازدواج معمولا راهبی بودایی در خانه عروس یا داماد حضور پیدا کرده و دعای خیر خود را نصیب آنها می کند. البته شیوه بودایی برای ازدواج در تایلند وجود ندارد و حضور راهبانی به تعداد اعداد فرد، تنها برای اعتقاد آیینی آنهاست. در بعدازظهر آن روز رسوم مربوط به ازدواج انجام می شود که در آن خانواده های هر دو طرف حضور دارند و شاهد این مراسم بزرگ هستند. ابتدا عروس و داماد نزدیک به هم بر روی زمین نشسته و دست ها را به حالت Wai (چسباندن کف دو دست به یکدیگر در مقابل سینه) در می آورند و زنجیری از گل در اطراف دست ها قرار می گیرد. مسن ترین فرد حاضر، اجرای مراسم را به عهده می گیرد و دست زوج را در آب شستشو داده و برای آنها آرزوی خوش بختی می کند. آب را در ظرفی از صدف حلزون ریخته اند و پس از او، والدین و دیگران نیز همین کار را انجام می دهند که البته معمولا دوستان و آشنایان نزدیک در این مراسم حضور دارند و دعوت به چنین مراسمی نیز ادای احترام بزرگی به فرد دعوت شونده است. در این مراسم نباید هیچ یک از لباس های مدعوین سیاه باشد زیرا بیانگر مراسم اندوهناک است و آن را بدیمنی برای زوج می دانند. در شب همان روز جشن عروسی برگزار می شود که مهمانان در همان جشن هدایای خود را به زوج تقدیم می کنند. با این وجود زنان تایلندی که تمول مالی دارند اغلب از ثبت رسمی ازدواج چشم پوشی می کنند زیرا با این کار آنها برخی از حقوق مدنی شان را از دست می دهند. آنها ترجیح می دهند که مراسم سنتی را به جا آورند زیرا این نوع ازدواج کاملا در تایلند جدی گرفته می شود و بیانگر تعهدی برای تمام عمر است. هم چنین گاهی هدیه ای به معبد محل داده می شود که برای کسب برکت و خیر در زندگی است و برای خانواده عروس بسیار ارزش دارد.

رابطه مردم با حیوانات

مردم تایلند رابطه ای نزدیک با فیل ها دارند و این حیوانات جایگاه بالایی نزد این مردم دارند. اهمیت فیل ها در نمادین بودن آنها برای پادشاهی، مذهب و ملت است زیرا در تاریخ، اسطوره و افسانه های مردم تایلند، این حیوانات همواره نقشی برجسته داشته اند. فرهنگ تایلندی ریشه در فرهنگ هند دارد و دوران طلایی آن به زمان پادشاهی آیوتایا بازمی گردد که آثار تاریخی بی نظیر و هم چنین رقص و نمایش تایلندی بر جای گذاشته است. منبع:هماتور